Joep's Blog:

De zestiende dag, zaterdag 12 maart 2011

mrt 12

Geplaatst door:
zaterdag 12 maart 2011 17:33  RssIcon

De zestiende dag. Niet uitgeteld. Wel moe. En steeds stiller. In die woordeloosheid ligt het weten: Joep komt niet terug.

Langzaam wijkt de ontzetting voor verweesheid. Holle, volle dagen. En steun uit alle windrichtingen. Een kleine greep: de Apple-man bij wie Joep rond 1990 z’n eerste Mac kocht, die zijn hand- en spandiensten aanbiedt; de christelijke bladmanager die bidt dat Joep gevonden wordt; de moeder van een langdurig vermiste – en alsnog gevonden – zoon uit Brabant die haar steun aanbiedt; de fotografen uit stad en land die Joep z’n beeldarchief willen helpen ordenen.

Sommige berichten komen binnen via ‘Contact’ op deze blog – zie onderaan. Wie in de beslotenheid van zo’n rechtstreekse mail zijn of haar hart wil luchten: dat kan. De mails worden gewetensvol behandeld en – indien gewenst – meteen doorgespeeld aan de specifieke betrokkene[n].

Ook op het reguliere e-mailadres van Joep komen berichten binnen. Vermeldenswaard: een marketing- en communicatiemedewerker van Theater Instituut Nederland [TIN] die gisteren nietsvermoedend een mail aan Joep stuurde. TIN wil de glazen toegangsdeuren van haar kantoor aan de Amsterdamse Sarphatistraat met transparant folie beplakken met daarop gedrukt een van Joeps duizenden podiumkunstfoto’s. Of dat kon? We hebben de TIN-medewerker over de vermissing van Joep geïnformeerd. Te zijner tijd zal TIN de verlangde foto – van een scène uit een stuk van Theater Artemis – ontvangen. Het zou Joep vrolijk stemmen: zijn foto op deuren die toegang bieden tot het ‘Nederland van de verbeelding’. Ere wie ere.

Over de brug bij Hedel: sinds dinsdag jl. wapperen er enkele linten aan de reling. Ze zijn bevestigd door leden van de zogenoemde Bende van Stavelot, toenmalige medewerkers van het FNV-Magazine, met wie Joep – als het even kon – jaarlijks een doorleefd weekeind in de Ardennen doorbracht. “Laten we een collectief Christo-project maken”, schreef een van de Stavelot-gangers over de bruglinten.

De Ardennen-gangers zijn niet de enigen die de Hedelse brug en de aangrenzende inham opzoeken. Elke dag zijn er betrokkenen te vinden: familieleden, vrienden, Brabantse theatermakers en collega-fotografen. Ze zoeken. Naar onopgemerkte aanwijzingen. Naar het briefje waarop staat: ‘Dit is een afgrijselijk misverstand’. Ze zoeken onze lief, vader, broer, vriend en collega Joep.

Rutger Kopland schreef: ‘Wie iets vindt, heeft slecht gezocht.’ Die wijsheid van Kopland – dichtersnaam van psychiater Van den Hoofdakker – bewijst dagelijks haar geldigheid op sofa’s, in de zoeker van een camera, op podia. Maar niet aan de oevers van de Maas.

De zestiende dag.
Joepie, wish you were here.

Labels:
Categorieën:

8 opmerkingen tot heden...


Joep al ruim twee weken weg. Wel blijft hij dagelijks in mijn gedachten. Twee dagen geleden las ik het aangrijpende verhaal van Mech, die ik (nog) niet persoonlijk ken, maar die zoveel van haarzelf en haar onvoorwaardelijke liefde voor Joep opschrijft. Dat geeft een warm gevoel en tegelijk de rillingen.
Ik heb ook de gedachte om eens naar de Hedelse brug te gaan. Waarom kan ik eigenlijk niet verklaren. Niet omdat ik denk dat dan het wonder geschiedt en Joep daar ineens is. Misschien alleen voor een gevoel en overpeinzing.
Het is bijzonder fijn om elke twee dagen jullie verhalen te lezen. Dat geeft een gevoel van betrokkenheid met elkaar. Blijf elkaar steunen! Veel liefs voor jullie!

Door Henk van den Berg op   zaterdag 12 maart 2011 18:38

Morgen ga ik naar de plek. De plek waar "het' gebeurd is, waarschijnlijk...maar wat is 'het"? Ik moet er even heen, om antwoorden te vinden. Maar zal die niet vinden. Toch moet ik er even heen. Ben er eigenlijk een beetje bang voor. Maar weet niet wat ik anders kan/wil/moet doen. Ik wil zo graag weten wat er precies gebeurd is. Sorry dat ik het even over mezelf heb. Maar soms moet dat ook even. Ik weet alleen wel heel goed dat ik niet degene ben die het meest lijdt, ik kan me het lijden van jullie - dichtbije mensen van Joep- bijna niet voorstellen. Te groot. Wat moet ik zeggen morgen? Doen?

Door Natasja op   zaterdag 12 maart 2011 19:10

Joep Lennarts. Waar ken ik die naam toch van? Even speuren. Als tekstschrijver ben ik zijn naam tegengekomen, oa als fotograaf van gedeputeerden. Geen persoonlijke band. Wel betrokkenheid bij familie en naasten. Wat een dramatisch verlies. Heel veel sterkte bij het verwerken daarvan. Warme groet, Annelies van Kooij

Door Annelies op   zaterdag 12 maart 2011 21:53

Ik heb lang geaarzeld dit briefje te publiceren. Maar na een bezoek aan "The Compassionate Eye" (Werner Bischof) in Helmond & de prachtige tekst van Mech vond ik dat dit moest.
"Hij" is een schotel voor satellietontvangst. Ik zou bij Joep een satellietinstallatie plaatsen voor digitale tv ontvangst. Dat had hij bij mij gezien en wilde hij ook graag.


26 januari 2011. "Dag Maarten. Hij hangt inderdaad te hangen. Eenzaam, doelloos zonder draad eraan naar satellieten te turen. Zo voelde ik me de afgelopen maanden ook een beetje. Niet eenzaam, maar wel doelloos. Had te maken met een mentale crisis, die leidde tot een scheervlucht net boven het oppervlak van een klinische depressie. Mech, ruime dosering visolie, therapie en meditatie hebben me weer hoogte doen winnen. Zodra mijn lief weer een beetje op haar benen staat na het verlies van Bea spreken we wat af. De beugel heb ik nog, zal hem opzoeken, evenals het kompasje, en je snel laten weten wanneer je hem op kunt komen halen. Ben je vrijdag in den Bosch voor de markt? Groeten, Joep"

David, Mech, familie, vrienden veel kracht toegewenst maar weet: Joep is een mooi mens. Gun hem zijn rust.

Door maarten bakker op   zondag 13 maart 2011 7:50

Bedoelde Daniel (leeuwenkuil) maar schreef David met excuus!

Door maarten bakker op   zondag 13 maart 2011 8:32

Wat ik me wel steeds afvraag, lieve mensen, is, wat is er met de auto van Joep gebeurd en met zijn camera('s)? Mijn complimenten voor de manier waarop iedereen met deze tragedie omgaat. Ik hoop op een gepaste tijd een tentoonstelling in Den Bosch als eerbetoon en als mogelijkheid voor vrienden en relaties om afscheid te nemen.

Door Guido op   zondag 13 maart 2011 7:10

'k droomde vannacht dat Joep er nog is,
'k hoop maar dat het echt zo is,
anders is het natuurlijk vreselijk.
hoe dan ook:Sterkte allemaal !

Door Peer op   maandag 14 maart 2011 10:21

Eric Alink schreef vandaag een bijzondere Bossche Kroniek

Door Jeroen van Craaikamp op   woensdag 16 maart 2011 20:35

Uw naam :
Opmerking:
Toevoegen   Annuleren