Joep's Blog:

De twaalfde dag, dinsdag 8 maart 2011

mrt 8

Geplaatst door:
dinsdag 8 maart 2011 22:22  RssIcon

Overpeinzing bij deze dag: Het leven lijkt een cryptogram. Slechts half ingevuld. We zijn onze potloodjes kwijt. Vanaf Joeps verdwijning op vrijdag 25 februari zoeken we verklaringen. Zo is een wankele toren van feiten, veronderstellingen en interpretaties ontstaan. Nadenken is de tegenaanval, als angst en wanhoop op je deur kloppen. Er klinkt veel gebonk.

Denken heeft ook nadelen. Het put uit. Het gidst je met een boog om het gapende verdriet heen. En het geeft de schijn van zekerheid. Zo stoelt onze lezing over wat zich in hoofd en hart van Joep heeft afgespeeld op [sterke] vermoedens, maar niet op onwrikbare zekerheden. Onwetendheid maakt de dagen dof. Je blijft tangrammen met twijfels, zonder dat zich een vorm van zekerheid aftekent.

Het Verhaal kennen we niet. Niet nu, waarschijnlijk nooit. De zelfopgelegde uitdaging: we willen het verhaal niet dichtdenken – hoe troostrijk dat ook is – maar op een kier houden. Zo’n opening is ook een liefdesblijk. Ze zegt: Joep, we weten het niet en willen dit mysterie niet afbakenen met geknutselde conclusies. Liever proberen we ontvankelijk te blijven voor wat we niet [kunnen] kennen. Laten we dat blijven doen met de scherpte die ook Joep altijd ver heeft gebracht: voorbij gemakzucht en middelmatigheid, voorbij slagbomen van landen en instituties en – in het laatste jaar voor zijn vermissing – voorbij de ratio.

Over deze blog. Op zondagmiddag 27 februari 16.00 uur in gebruik genomen, nadat we zo veel mogelijk direct-betrokkenen telefonisch hadden ingelicht. Oogmerk van de blog: enige mate van regie voeren op het bericht over de vermissing – we kennen de mediawereld en met name haar krochten. Zo hebben we met één Facebook, twee Twitter-berichten en een melding op de website van de Verkadefabriek belangstellenden naar Joeps website kunnen gidsen. Vrij snel is het nieuws ook gepubliceerd op Omroep Brabant, de websites van onder meer Villamedia [NVJ/NVF] en Theaterfestival Boulevard en in het Brabants Dagblad en Eindhovens Dagblad.

Aanvankelijk hadden de blogs weloverwogen de inhoud en toon van een persconferentie. Langzaam veranderen ze in gesprekken onder de huiskamerlamp. Dat kan ook, nu [in journalistieke zin] de nieuwswaarde is verminderd en de kring van blogbezoekers kleiner wordt. Wie overblijven, zijn de betrokkenen in de ruimste zin van het woord. Van velen weten we dat ze troost en kracht putten uit reacties van anderen. Dat doet ons goed. Het is een van de beoogde functies van deze blog.

In dat besef hebben Joeps moeder en zus Leen alle blogteksten in het Engels vertaald; aan ‘de overkant’ en met name in Wales wonen veel vrienden en bekenden van Joep. Deze teksten zijn aan hen gemaild.

Dankzij Jeroen, zwager van Joep en IT’er, kunnen we het blogbezoek ook ontrafelen. Joep, nooit wars van een stevige analyse, zou glimlachen: gerangschikte data, tabellen, specificaties van landen/herkomst bezoekers.

Enkele cijfers. In de periode van zondag 27 februari tot dinsdag 8 maart 12.00 uur hebben 25.807 mensen deze blog bezocht. Het gaat om unieke bezoekers. Aantal page views: 117.782, waarbij opvalt dat veel mensen ook fotowerk van Joep bekijken – wat getuigt van oog voor kwaliteit en eigenzinnigheid. Gemiddeld bezoeken mensen deze blog vier- à vijfmaal per dag.

Maandag 28 februari, de dag na de ingebruikname van deze blog, telde de meeste bezoekers: 7.030. De afgelopen vier dagen is er een vrij constant gemiddelde van 1.250 unieke bezoekers per dag. We vinden dat onthutsend veel – in de gunstige zin van het woord. Het drukke maar vooral herhalende bezoek aan de blog illustreert dat veel mensen diep geraakt zijn door de vermissing van Joep. Dat steunt ons enorm.

Enkele landen, met tussen de rechte haakjes het aantal bezoeken tot nu toe: Nederland [29.947], Nederlandse Antillen [3819], VS [1811], Groot-Brittannië [1531] België [552], Duitsland [224], Frankrijk [103].

Genoeg cijfers. Tijd om de werkelijkheid weer in de ogen te zien. Tussen onze vingers door. Te groot, te akelig: Joep is weg.

Muziek in de kamer. Ja, dat mag hard. Buiten is het Carnaval, hier trekken rauwe herinneringen in polonaise voorbij. Klanken van U2, een groep die Joep diverse malen heeft gefotografeerd – bij voorkeur in grofkorrelig zwart-wit. Deze band, die weet hoe beknelde hoop klinkt, was een van Joeps muzikale favorieten.

Uit het nummer ‘Magnificent’ op het album van U2:

‘Only love, only love can leave such a mark
But only love, only love can heal such a scar’

Troostende muziek.

Ons diepste verlangen is dat de titel van deze cd snel haar geldigheid verliest:

No line on the horizon.

We blijven kijken.

Labels:
Categorieën:

28 opmerkingen tot heden...


Hoe fijn dat jullie dit blijven doen. Hoeveel troost en gedeeld verdriet. Het rare is dat je ook nog andere dingen kunt doen. Wel op een ander niveau.
En inderdaad: er blijft van alles door de kieren van je gedachten kruipen. Is het reëel? Ja, nee, denkbaar. Het troost en zoals ik al zei: ik houd hem diep in mij vast waar hij is en altijd was.
Lieve Ton, Tine, Ton, Loes en Leen, lieve Daniel, Mech, Mieke en alle anderen: wat een niet te dragen last. Ik omhels jullie.

Door Saskia Tegenbosch op   dinsdag 8 maart 2011 22:40

Eigenlijk wil ik jullie enorm bedanken voor de blog. Ik ben één van degenen die 4 à 5 keer per dag de site checken. En op een rare manier helpen jullie mij een manier te vinden met Joep's verdwijning om te gaan. Iets wat ik alleen niet op een 'gezonde' manier had weten te doen. Raar is waarschijnlijk het goede woord niet, misschien op een ironische manier. Ik zou willen dat ik iets terug kon doen.

Door Erica Salomé op   dinsdag 8 maart 2011 22:43

Indrukwekkend prachtig.

Ik denk net weer even aan Joep - hij verschijnt de afgelopen dagen regelmatig in mijn gedachten - en besluit even te kijken op de site. Stuit op een verse blog en zoek tussen de woorden naar nieuws over Joep. Terwijl buiten het laatste officiele Carnavalsuur alweer nadert, blijft Joep weg. Maar we blijven kijken. Ook ik.

Door Irma Bulkens op   dinsdag 8 maart 2011 22:46

Mech we weten eigenlijk niet wat we je schrijving moeten maar willen je toch even laten weten dat we het afschuwelijk voor je vinden. We wensen je echt alle sterkte toe meid al beseffen we dat dit een druppel is van wat je nodig hebt. Een dikke hug van ons

Door Len en Roos op   dinsdag 8 maart 2011 23:47

Lieve familie en vrienden, erg mooi en knap om de berichtgeving rondom Joep op deze wijze te delen. Velen zullen er kracht uithalen en wellicht verdriet een plek kunnen geven.

Ik wens alle familieleden en vrienden veel moed en sterkte toe.

Door Patrick Kloth op   dinsdag 8 maart 2011 23:53


Er komt misschien toch een moment dat jullie het verhaal kennen, ook al denk je nu van niet.
Dat wens ik oprecht. En inderdaad, zoveel personen die in die theoretische statistieken als nummer geregistreerd staan, Joep raakt ze dus allemaal. Hoe één mens in staat is om zovelen om zich heen kan verzamelen. Dat doet iets, dat doet goed, dat maakt dat je hoopt!

Door Florence van Oirschot op   woensdag 9 maart 2011 4:25

Lieve Mech en familie en vrienden van Joep:
Since hearing through Mech two days ago about Joep's dissapearance you have been in my thoughts. How you walk through these days of not knowing and of waiting is difficult to imagine-that despite the eloquence and depth of feeling conveyed in the blog. My heart goes out to you all.

Door Maaike Asselbergs (in Canada) op   woensdag 9 maart 2011 5:29

Mooi! Wat een kracht om zo te schrijven!!! Dat diezelfde kracht jullie naar Joep mogen leiden...

Door Ginny op   woensdag 9 maart 2011 6:33

Mooi! Wat een kracht om zo te schrijven!!! Dat diezelfde kracht jullie naar Joep mogen leiden...

Door Ginny op   woensdag 9 maart 2011 8:56

Het zijn rijke woorden die ook voor ons, volgers, langzaam de weg naar aanvaarding van het onaanvaardbare lijken te zoeken. Rijke woorden die passen bij Joep. Onrustbarend en troostvol tegelijk. Dankjewel daarvoor.

Door Miesjel van Gerwen op   woensdag 9 maart 2011 9:38

Het is zo onwezenlijk...

Door Natasja d'Armagnac op   woensdag 9 maart 2011 10:58

Lieve familie,

Spoedig na de verdwijning van Joep kreeg ik het bericht door via mijn moeder, tante Riet van Joep. Al snel vond ik deze site en jullie prachtige en indrukwekkende blog.
Sindsdien bezoeken ook wij met enige regelmaat deze site, hopend op nieuws dat jullie uit deze nachtmerrie kan halen, of op z’n minst duidelijkheid kan verschaffen.
Hoewel wij neef Joep niet persoonlijk gekend hebben, leven we als familie op afstand, met jullie mee.
Door wat en hoe jullie schrijven worden we meegezogen in jullie hersenspinsels over hoe dit heeft kunnen gebeuren, over zin en onzin van het leven.
Jullie schrijven is een dappere poging om deze ogenschijnlijk onontwarbare kluwen toch op één of ander manier te ontrafelen.
Onbegrijpelijk en doodzonde dat de vele ‘followers’ van Joep zo in verwarring achterblijven en met een enorme leegte worden geconfronteerd.
Hou vol en elkaar vast.

Door Henk Kramer en Aleid de Jong op   woensdag 9 maart 2011 11:11

Ik kijk elke dag op het blog, in de hoop op een positieve ontwikkeling. Elke keer valt het, wat dat betreft, tegen. Ik ken Joep eigenlijk alleen maar van naam, als fotograaf; zijn mooie foto's prijken op veel publiciteitsmateriaal van theaterstukken die ik via mijn werk bij bkkc mag subsidieren met provinciaal geld.... Toch leef ik mee. En verplaats ik me voor zover dat kan, in de mensen om Joep heen. Het is zo ongrijpbaar.
Ik heb zwaar respect voor jullie die dit blog schrijven. Hoe jullie dat doen en formuleren.
Hoe jullie dit gebruiken om te overleven. Heel, heel veel sterkte daarmee.

Door Anne Erkelens-Schuurmans op   woensdag 9 maart 2011 12:51

Lieve familie en vrienden,
Gisteren was ik bij mijn schoonmoeder en keek naar de foto's die Joep december 2007 maakte van haar kinderen en hun relaties en die van de kleinkinderen. We kijken op die foto's recht in de lens, dus naar Joep. Ik zie het allemaal nog voor me, die sessie in mijn kantoor. Wij waren zeer vereerd dat Joep ons voor het 50-jarig huwelijk van mijn schoonouders wilde fotograferen tegen een zeer schappelijke prijs. Mijn schoonvader is inmiddels ruim een jaar geleden gestorven, maar beiden vonden de foto's een prachtcadeau.
Ook ik blijf een vaste bezoeker van Joep's blog. Minstens twee keer per dag, meestal in de ochtend en nog een keer voordat ik naar bed ga. Als er door jullie weer een nieuw bericht is geplaatst sta ik iedere keer weer versteld van de manier waarop jullie dat doen. Geweldig hoe jullie de kracht vinden om ons op de hoogte te houden. Ik ben blij te horen dat wij als lezers jullie enigszins tot steun zijn door reacties te blijven plaatsen. Wat mijzelf bevreemd is dat ik na het verdwijnen van Joep pas in de gaten kreeg dat hij zo'n plek bij mij heeft veroverd. Inmiddels hebben Mieke en Daniël, die ik slechts een keer ontmoette bij Mieke's 50ste verjaardagsfeest, en ook Joep's ouders en verdere familie een plaatsje in mijn hart.
Veel dank voor jullie woorden en veel sterkte en warmte samen met al die lezers!

Door Henk van den Berg op   woensdag 9 maart 2011 12:59

"Think where man´s glory most begins and ends And say my glory was I had such friends". W.B. Yeats.

wat goed te lezen dat vrienden, dichtbij of verder af, het verdriet, de hoop en de herinneringen mee blijven dragen. Joep raakt me diep; dat deed hij in de enkele keren dat ik hem heb gesproken met de juiste woorden op het juiste moment zo enorm raak te verwoorden waar het om ging en me terug te plaatsen met beide benen op de grond in het hier en nu en er te zijn...en dat doet hij nu door en met zijn afwezigheid. Bijzonder te voelen hoe dichtbij iemand kan zijn door ver weg te zijn.

Dank voor jullie mooie woorden, voor de realiteit, voor de feiten die jullie blijven weergeven op deze blog lieve familie en vrienden. Blijf het lezen, opnieuw en opnieuw in de hoop dat er tussen de regels door iets moois naar voren komt in de vorm van positieve ontwikkeling. Alle liefs en mag het medeleven van iedereen jullie met warme armen omhelzen.

Door Ingrid op   woensdag 9 maart 2011 13:35

Helaas heb ik Joep nooit persoonlijk gesproken. Wel ben ik hem vaak tegengekomen op evenementen in onze stad die hij op een prachtige en vaak verrassende manier wist vast te leggen.
Met veel respect lees ik telkens weer jullie blog. Jullie woorden en het meeleven van zo velen om jullie heen raken me zeer.
Van harte wens ik jullie heel veel kracht en sterkte!

Door Heidi Peeters op   woensdag 9 maart 2011 17:54

Lieve Daniel,je kent me niet maar ik ken je vader al van voor de tijd dat je geboren bent.
Joep was nog een paar weken voor zijn verdwijning bij mij in ons repetitiegebouw.
We spraken de hele middag over allerlei dingen, voornamelijk over fotografie en kunst.
Plotseling ging zijn telefoon. Jij was het. Jullie spraken kort met elkaar over wat praktische zaken.Toen Joep zijn telefoon weer opborg vertelde hij mij hoe trots hij op je is.Ik zag zijn ogen glinsteren.
lieve Daniel ik wens je heel veel sterkte in deze onthutsende ,verwarrende tijd.
Dat geldt natuurlijk ook voor alle mensen om je heen.
Maarten van der Put


Door Maarten van der Put op   woensdag 9 maart 2011 18:17

Ook ik ben een van de velen die steeds weer het blog opzoeken. Elke keer hoop dat er nu toch eindelijk duidelijkheid mag komen;... weer niet. Ik wens jullie en ook iedereen, die meeleest en schrijft, allen die Joep missen, heel veel sterkte...

Door Lidwien van noorden op   woensdag 9 maart 2011 18:32

Ik hoor vandaag dit onbegrijpelijke verhaal en lees vol groeiend ongeloof alle berichten. Joep weg? Ik heb hem al een tijd niet gezien maar van sommige mensen die je ooit ontmoet hebt weet je dat ze ergens hun leven leiden en dat als de paden weer kruisen dat het direct weer zo vertrouwd als toen is. Zo'n man is Joep voor mij. Altijd blij om elkaar weer te zien, met warmte en nieuwsgierigheid naar elkaars verhalen en met pogingen onze levens in korte momenten samen te vatten. En nu deze berichten. Mijn maag zit vol tranen en mijn hoofd vol vragen. Voor mij op afstand al onbevattelijk maar voor alle naasten moeten het wel verbijsterend lange dagen zijn. Ik wens jullie veel kracht toe. lieve groet Claire

Door Claire Leenaers op   woensdag 9 maart 2011 21:08

Lieve familie en vrienden. Dit blog vind ik ook heel bijzonder. Dat jullie dit delen. Op deze manier. Het geeft enig houvast in deze wankeling. Wat betekent Joep veel in deze wereld, voor veel mensen. Gewoon door wie hij is. Gewoon door wie hij is.
Voor mij is het niet voor de stellen dat hij misschien nooit meer door de deur gewandeld komt op 't productiehuis. Het doet pijn naast die deur te zitten nu.
Ik wens jullie alle kracht van de wereld en hoop vurig dat Joep leest, voelt, ziet dat zoveel mensen hem zo ontzettend hoog hebben zitten. Suzanne.

Door Suzanne Huijs op   woensdag 9 maart 2011 22:06

vrienden, familie,

elke druk van mijn wijsvinger op die cameraknop is voor jullie!
liefs en sterkte.

Gerard de Graaf

Door gerard de graaf (collega) op   donderdag 10 maart 2011 0:11

Wie deze blogs schrijft weet op een heel bedachtzame manier de voortgang en de wisselende emoties, waarin kracht prevaleert, weer te geven. Indruk-wekkend en Bewonderings-waardig zijn woorden die daarbij in hun meest letterlijke betekenis van toepassing zijn. Toch is het bij het terugkomen op het blog inderdaad een teleurstelling, omdat je zo veel liever datzelfde beschrijvende vermogen, die stem losgelaten zou worden op opluchting en verklaring. Ik volg jullie, zonder een practische bijdrage te weten die ik zou kunnen leveren. (Mijn ouders wonen in Wales... ? ) Anyhow, ik volg nog en voel mee...

Door Natasha Gerson op   donderdag 10 maart 2011 0:54

U2 is op de radio. "In The Name Of Love"
liefs wendy

Door wendy op   donderdag 10 maart 2011 9:09

Soms ontmoet je iemand op je pad, die een tijdje met je oploopt, en een onvergetelijke indruk achter laat. Bovenstaande cijfers verbazen me dan ook weer niet. Ik heb het de afgelopen dagen al vaak over Joep gehad. Elke keer kwam het er dan op neer, dat je Joep niet heel goed hoeft te kennen om hem een bijzondere man te vinden. Bijzonder aardig, behulpzaam, en altijd geïnteresseerd in waar je mee bezig bent... Ik word altijd blij van een ontmoeting met Joep, en ik krijg energie van zijn gedrevenheid.
Ik blijf nog steeds hopen dat ik hem op de een of andere straathoek weer tegen kom op mijn pad. En ik blijf dus naar hem uitkijken...
Dankjewel voor dit mooie blog en heel veel sterkte en liefde voor jullie allemaal.

Door marieke van riel op   donderdag 10 maart 2011 10:18

Lieve Mech, Daniel, Mieke, vrienden, familie
Joep zit inmiddels als een groef in mijn hoofd. Een groef die steeds hardnekkiger en onwerkelijker wordt. Joep, Joep. En vanavond vlieg ik naar verre oorden voor drie weken. Ik ga heel raar weg. In een onaf verhaal. In de afgelopen dagen veel gedeelde smart met mensen die Joep ook goed kenden. Joep, Joep.

- De fundamentele waan van het mensdom is de veronderstelling dat ik hier ben en jij daar. -Yasutani Roshi-

Door Karin Jonkers op   donderdag 10 maart 2011 10:40

Er gaat geen dag voorbij zonder dat Joep wel even door mijn hoofd dwaalt. Ik denk vaak terug aan die bijeenkomst in het provinciehuis in Den Bosch, november vorig jaar. Met een kleine delegatie van de NVF legden we de provincie uit dat de procedure voor de fotografie anders moest. Joep was strijdbaar, bracht zijn argumenten met overtuiging en had de relevante feiten bij de hand. Zo herinner ik me Joep als collega-bestuurslid. En nu zo'n abrupte en trieste wending.

Door Rimmer Mulder op   donderdag 10 maart 2011 10:47

Ook ik denk elke dag wel even aan het verdwijnen van Joep (kon het bericht de eerste dag niet eens geloven) en wat voor een akelig gevoel dat bij alle vrienden en familie achter moet laten. Het niet-weten van het hoe en wat, hoop langzaam zien uitdoven in wanhoop zien overgaan.... wat vreselijk moet dat zijn.

Zelf ben ik als fotograaf een bewonderaar van Joep, kwam hem elk jaar tegen op de Boulevard. Hij was de eerste fotograaf die me met een foto zo inspireerde dat ik de foto na ben proberen te gaan maken, en heb elk jaar genoten van de mooie beelden die van hem te bezichtigen waren rond de Boulevard.

Sterkte aan alle vrienden en familie!

Door Ben Nienhuis op   donderdag 10 maart 2011 11:14

Opnieuw diep geraakt door de tekst op deze dag 12.
Zo waar , zo ontzettend waar. En wat hier allemaal aanwezig is rondom het weg zijn van Joep ,is pure liefde en verbinding. Sterkte en liefs.

Door désirée van der heijden op   donderdag 10 maart 2011 13:16

Uw naam :
Opmerking:
Toevoegen   Annuleren