Joep's Blog:

Gecreëerd: zaterdag 12 maart 2011 13:55
Deze blog is in het leven geroepen om vrienden, bekenden en relaties van Joep te informeren. Ook biedt deze blog gelegenheid om te reageren. Indien relevante nieuwe informatie beschikbaar is, zal die op deze weblog worden gepubliceerd.
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op maandag 8 oktober 2012 23:36

Soms, als je het niet verwacht, komt er ineens een tekst voorbi die "binnen komt":

If you see me gettin' smaller, I'm leavin'
don't be grieving
Just got to get away from here

If you see me getting' smaller, don't worry
I'm in no hurry
I've got the right to disappear

Wat onvermijdelijk langzaam kleiner wordt is soms ineens inmens groot,

That's live...

Jeroen

Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op donderdag 2 juni 2011 9:31
Dit is de laatste tekst op de website van Joep. Alles is gezegd. Laten we de Dikke van Dale op het kampvuurtje in de uiterwaarden leggen. Vuur loutert. Alles is gezegd. En nog te weinig: op bladzijde 2068 zullen de vlammen geen vat krijgen Halverwege staat het, in de linkerkolom: waarom. Ongenaakbaar. Het is Hemelvaart. Nog zo'n eigenaardig woord. Niet te lang naar kijken – er klotst water tussen de letters. Leg ze in de zon. Laat ze drogen. Gooi ze in de lucht. Ze zullen zelf hun weg vinden. Zoals alles en iedereen. Alles is gezegd. Maar nog niet gevoeld. Heb geduld: dat komt wel. Verdriet kent je postcode. Woede weet waar je woont. En heimwee heeft nog een reservesleutel. Vroeger hadden we een nachtslot. Nu is de deur open. Na 25 februari 2011 sluiten we niets meer uit. Wat we ook doen: overeind komen. Stof van kleren slaan. Vergeten post doornemen. Werken. Naar het kabaal in het mezenkastje van de buren luisteren – acht jonkies. Ouder worden. Kranten lezen, ook familieberichten. Over de slordige...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op maandag 23 mei 2011 23:44
Een korte terugblik: op zondag 22 mei hebben we een openbare herdenkingsbijeenkomst in de Verkadefabriek in Den Bosch gehouden. Enkele honderden mensen hebben deze bezocht. De overweging om deze middag te organiseren: we wilden de velen die met Joep werkten en leefden en/of ons in de afgelopen maanden steunden de kans geven om gezamenlijk stil te staan bij Joep. De bijeenkomst omvatte foto's, teksten van familieleden en vrienden, korte interviews met betrokkenen uit de wereld van cultuur en media, en levende muziek van The Hardcore Troubadours – waar Joep deel van uitmaakte, pianist Bart van Dongen en trompetist Jeroen Doomernik en tenor Steve Dugardin.  Het was een betekenisvolle middag die inhoudelijk en in stijl recht deed aan Joep. Na afloop draaide Dirk Verhoeven in de foyer muziek die uit Joeps uitpuilende platenkast gevallen had kunnen zijn. De playlist vind je op Facebook, onder Productiehuis Brabant. Een van de sprekers in de theaterzaal was Non Jones uit Wales, waar Joep vele jaren kind aan...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op donderdag 19 mei 2011 8:36
Afgelopen weekeinde kondigden we een blog aan. Belofte maakt schuld. Of geldt vaker het omgekeerde? Dat is het nadeel van Joeps ongerijmde verdwijning en dood: je gaat zekerheden betwijfelen waarvan je dacht dat ze vaststonden. Of is dat een voordeel? Afscheid van onwrikbaarheid in één alinea. Het was vreemd, vorige week donderdag. Na 77 dagen – of langer – waren we weer voor het eerst met Joep in één ruimte. Themamuziek uit de film 'Babel', gitaarmuziek en zang van afwisselend Hans en Helge, teksten, bloemen, foto’s. Afscheid, klaarblijkelijk. Want kijk: een kist, rijen verslagenheid, zout op hout. Dit moet wel een laatste hereniging zijn. Tot je na pakweg drie kwartier denkt: maar waar ben ik beland? Afscheid van Joep? Hoezo? Wat is hier in gods- of gidsnaam aan de hand? Something deeply wrong. Korte terugblik. Ruim 69 dagen wist hoofd dat Joep dood was. Maar hart liet de post ongeopend. Tot 4 mei, de dag met de scherpte van een briefopener. Die stille dag zei: Joep is dood, maar ik geef hem terug....
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op woensdag 4 mei 2011 18:57
4 mei, stilstaan bij de doden, twee druppels stilte.

4 mei, stilstaan bij Joep, die de zee van stilte eindelijk doorbreekt.   

Joep is terug, op de oevers van het wachten.

De feiten: een lid van de Genie heeft Joep vanochtend [woensdag] rond 09.00 uur bij toeval ontdekt in een zijtak van de Maas. Joep is circa 500 meter links van de Hedelse brug bij Crèvecoeur gevonden. Zijn lichaam was ongehavend.

Joep is teruggekomen op 4 mei.

Onze cultuur en taal kennen wel ‘herdenken’, maar niet ‘hervoelen’. Dat heeft een kale reden: lijfsbehoud. Als we deze vierde mei alle aanrakingen, oogopslagen, woorden, muziekklanken en liefde van Joep zouden hervoelen, zouden onze harten aan scherven gaan.

Het is ver voorbij acht uur. De Dam is leeg, de huiskamer van Joep is vol. Vanavond is het druk hier. Komen en gaan, de getijdentafel van betrokkenheid. Dit is de langverwachte dag. Van tranen, extra pakken koffie, een symfonie van sms’jes, zwarte humor, verhalen, nog meer tranen. Maar...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op zaterdag 30 april 2011 15:54
Het is oranje in Thorn, Amsterdam, Den Bosch. Koninginnedag. Fanfares, versierde fietsen, fusten die leeg willen. De vlag uit. Met wimpel. Niks halfstok. Dit is de 65ste dag. Cijfers zijn vluchtig als ether. Korte bedwelming. En dan – weg. Woorden wijken minder snel. Laten we het dan ook in letters zeggen: dit is de vijfenzestigste dag. Als je in dat woord kijkt, zie je diepte. Een put van wachten. Soms vallen we erin. Telkens klimmen we er weer uit. Dat zou Joep ook niet anders willen. De hoop dat we hem op korte termijn – of zelfs ooit – vinden, begint te wijken. Maar niet volledig. Hoop is een deur. Al eeuwenlang. Met [gelukkig maar] slecht hang- en sluitwerk. Ze kiert. Voorbij alle deuren: de afgelopen twee weken hebben enkelen van ons paragnosten geraadpleegd, zowel rechtstreeks als indirect. Dat levert geen eenduidige aanwijzingen op. Volgens een van hen zou Joep tussen 24 en 29 april gevonden worden. Aan de muur klinkt verontschuldigend gemompel: de kalender. Een andere helderziende stelt dat Joep niet gevonden wil worden. Een volgende schrijft ons op grond van enkele verstrekte aanwijzingen – de Hedelse brug, Joeps auto – dat ze er een “naar gevoel” bij krijgt. Gôh. ...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op vrijdag 22 april 2011 13:06
Goede Vrijdag, zegt de agenda. Dat impliceert dat er ook Slechte Vrijdagen zijn. We kennen er een, nu acht weken geleden. Al weten we tegelijkertijd dat elke dag in onschuld wordt geboren – don’t blame the time.

Vrijdag 25 februari 2011. De dag dat Joep zonder bericht uit huis vertrok. Van die ochtend en van de dagen, weken en maanden ervoor zijn grondige analyses en reconstructies gemaakt. De slotconclusie: Joep is in geestelijke ontreddering vertrokken en zowel zijn karakter als z'n morele overtuigingen – over vaderschap, trouw, liefde en vriendschap – laten zich niet met een vrije dood verenigen.

Hoe verder? Zoals we vorige week in het vooruitzicht stelden, zijn we de zoektocht naar een datum, schaal en vorm van [tussentijds] afscheid begonnen. Dat is geen eenvoudige expeditie. Immers: je ‘vertrekt’ gezamenlijk op 25 februari, maar ieder heeft z’n eigen gang. De een struikelt, de volgende maakt af en toe een hink-stap-sprong. De derde zegt: ik wil gaan zitten en niet meer verder. Maar...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op vrijdag 15 april 2011 10:04
Lustrum van de leegte. Dit is de vijftigste dag dat Joep vermist is. Wat blijft, zijn de vragen. Als een kudde schapen onder je slaapkamerraam. Maar niet te tellen. Op zulke wakkere nachten ontdek je dat zinloosheid vaak een rituele functie heeft. Want voor de duizendste keer stel je vragen zonder antwoorden tegen te komen. Die antwoorden hebben pleinvrees. Je kunt overal rondkijken, maar ze laten zich niet zien. Drie van die vragen. Wat gebeurde er op die vroege ochtend van vrijdag 25 februari in hoofd en hart van Joep? Waar is hij nu? En wanneer wil de natuur hem teruggeven? De verbijstering vorige week donderdag. De laatste zoekactie bij Hedel. Geen Joep. Noch onder de brug, noch in de voormalige haven van de Genie. “Maar hij moet toch ergens zijn?”, zei iemand die avond op de Doessingel. Dat klopt. Maar het begip ‘ergens’ splitst zich deze lente op, in twee tegenovergestelde betekenissen. Ergens betekent: op elke denkbare plek op de wereld. Maar ook: op die ene plek, maximaal twee vierkante meter...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op donderdag 7 april 2011 20:29
Fata morgana’s vind je alleen in woestijnen. Zeggen ze. We weten beter. Je vindt ze ook bij water. Joep is elk takje dat voorbijdrijft. Vandaag waren we er. Bij de brug aan de Maas. We kennen de lokale wijsheid: ‘Een oeverbezoeker alleen is in slecht gezelschap’. Om die reden waren we er niet alleen. Het was druk bij de rivier. Vandaag, ruim vijf weken nadat het onderzoek naar Joeps vermissing is gestaakt, is een laatste, omvangrijke zoekactie uitgevoerd.   Joep is niet gevonden. Bij de actie waren negen leden van de Duik- en Demontageploeg van de Koninklijke Marine in Den Helder en veertien manschappen van het Genie Opleidingscentrum uit Den Bosch betrokken. Ook Frank de Man van politiekorps Brabant-Noord was aanwezig. De coördinatie was in handen van kolonel Valk van de 13e Brigade van de Koninklijke Landmacht in Oirschot. Van 10.00 tot 18.30 uur hebben Marine- en Genie-ploegen in drie boten vrijwel onafgebroken in de zogeheten keerhaven gezocht. Dat is de voormalige oefenhaven van de Genie rechts...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op zondag 3 april 2011 15:14
Over geduld is veel geschreven in de literatuur. Loes, zus van Joep, kreeg onlangs het gedicht ‘Was mich bewegt’ van Rainer Maria Rilke toegespeeld. De Nederlandse vertaling ervan: Heb geduld met alles wat onopgelost is in je hart en probeer je vragen met liefde te bezien als kamers die gesloten zijn of als boeken in een volslagen vreemde taal Zoek nog niet naar antwoorden die kunnen je nog niet gegeven worden omdat je niet in staat zou zijn ze te leven En het gaat erom alles te leven Leef nu de vragen Misschien zul je dan geleidelijk, zonder het te merken jezelf ooit op een dag, in het antwoord terug vinden Rainer Maria Rilke Onszelf terugvinden. Gaan we ooit doen – en op z’n minst hartstochtelijk proberen. Maar eerst Joep. Dit is de 38ste dag, Joep is nog altijd spoorloos. Het is koopzondag. Alles te koop behalve de hoop. Hoeft ook niet. Zit in ons. Van nature. Enkelen van ons zijn er sterk van overtuigd dat Joep deze week gevonden wordt. De politie gebruikt een vuistregel: binnen 40 dagen vind je de vermiste. Zo niet, dan wordt het een aanslag op je uiterste kracht en geduld. Dinsdag 5 april is de 40ste dag. Dan valt de vlag....
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op maandag 28 maart 2011 17:09
Soms raken we de tel kwijt. Is Joep nou 31, 32 of 33 dagen vermist? De enige zekerheid: er zitten veel kralen op het telraam van het verdriet.

Afgelopen weekeinde zijn we opnieuw bij elkaar gekomen. Daniël, Mech, familie, enkele vrienden. Eten, drinken, praten. tegen beter weten in probeert ieder van ons de draad weer op te pakken. Wat niet gaat. Wat niet echt gaat. Want je kunt geen afscheid nemen van een vader, lief, broer, zoon, vriend en collega die spoorloos is.

Verdriet wil markeringen. In de tijd. In handelingen. Op een plek waar je nog één keer samenkomt. Rond, voor, met hem. Maar hij is er niet. Van een lege plek kun je geen afscheid nemen.

Verweesd, verworden, verward.

Dat zijn ook De Zoldermannen. Want op de Walpoort hangt al jaren een grote stationsklok, links van Joeps werktafel. Die klok is voor alle Zoldermannen een baken in een zee van krappe tijd en deadlines.

Tweemaal per jaar gaat de klok open, op de ochtend nadat de zomer- of wintertijd is ingegaan....
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op dinsdag 22 maart 2011 18:55
Gesprek op een dinsdagochtend. “Lente”, zegt de wereld nadrukkelijk. Ja, weten we. Riep ze gisteren ook al. Maar de lust ontbrak om iets terug te zeggen. Tegelijkertijd het besef: je kunt het een boom niet kwalijk nemen dat ze naar blad verlangt. Het is lente, op de 26ste dag van Joeps vermissing.

Onder theatermakers is de verdwijning van Joep allerminst onopgemerkt gebleven. Joep werkte voor onder meer Drie Ons, Theater Artemis, Theatergroep Max., Sonnevanck, Het Zuidelijk Toneel, Theaterfestival Boulevard en Productiehuis Brabant. Ook zat hij in de raad van advies van United-C. Een gezelschap dat hij op de voet volgde, was, Matzer Theaterproducties. Voor dit gezelschap fotografeerde Joep kort voor z’n verdwijning de nieuwe productie ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’. Tweemaandelijks organiseert Matzer op zondagochtenden ook een zogeheten ‘Kunstdienst’. De editie van zondag 13 maart stond in het teken van ‘komen en weggaan’, een thema dat al maanden geleden was bepaald. Een fragment uit de inleiding...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op maandag 21 maart 2011 22:17

De zon deed een verwoede poging ons op te beuren maar vandaag voelen we ons even alleen, droevig en stil..... in de schaduw van de zon.

Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op vrijdag 18 maart 2011 18:13
Ik was donderdag weer op de brug. Met een kleine omweg van Düsseldorf naar Amstelveen, via pap en mam in Eindhoven. Even “langs Joep”. Kijken of hij me niet nodig heeft. Rare gedachte, ik weet het. Maar toch. Het idee dat mijn broertje daar ergens alleen zou kunnen zijn – en niemand hem ziet. Ik kan er niet goed tegen. Staand op de brug, nadat teleurstelling en opluchting om voorrang strijden dat ik hem – weer – niet vind, peins ik over wat ik zou zeggen als je me vraagt waarom ik sinds 25 februari eigenlijk nog maar één gedachte en één emotie ken: – Joep. We spraken elkaar niet iedere dag, niet eens iedere week. Hoewel ik hem altijd mijn broertje noem, is Joep een kop groter en elf jaar ouder dan ik. Ik was zeven toen Joep het huis uit ging. Tot de geboorte van Daniël in 1990 kende ik Joep eigenlijk niet. Tot die tijd heette hij ook ‘mijn broer’. In twintig jaar ontdekte ik het verschil in betekenis van een woord. Zoveel gedeelde hoogte- en dieptepunten. Zoveel beelden in mijn hoofd. Maar vooral: zo’n...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op donderdag 17 maart 2011 18:18
Vorige week kregen we een mailtje van een vrouw. Ze wachtte twee maanden op haar vermiste zoon. Ze schrijft: “Je blijft overeind, je wordt niet gek. Maar je zult elke minuut moeten voelen. En het is stil. Heel stil.” Wijze woorden. Het is stil. Vrijwel alles gezegd. Nagenoeg alle scenario’s doordacht. Wat overblijft, is kale taal en een veem vol vragen. Daniël, Mech, familie en andere direct-betrokkenen houden zich overeind. Wonderwel. In het weekeinde komt iedereen bijeen – een ploeg van zo’n vijftien mensen. Dat zijn belangrijke ontmoetingen. Tussentijds worden in kleiner gezelschap allerlei kwesties besproken: hoe groot acht de politie de kans dat Joep tussen nu en circa 5 april – oftewel 40 dagen na z’n verdwijning – gevonden wordt? [99 procent], wat doen we met verzoeken van Volkskrant, Brabants Dagblad en overige media [vooralsnog niets], wordt er nagedacht over een afscheidsbijeenkomst? [ja, voorzichtig, maar zonder enige tijdsindicatie], stellen Daniël, Mech en familie alle indrukwekkende blijken van steun nog steeds op prijs? [ja]...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op donderdag 17 maart 2011 18:04
16 maart 2011 gepubliceerd in het Brabants Dagblad en de Bossche Kroniek, door Eric: Handig, zo’n stadsplattegrond. Hij staat links van Café Treurenburg, vlakbij de Hedelse brug. Een stip vertelt waar je bent. Verdwalen hoeft niet. Toch kun je het spoor bijster raken. Het kompas op de iPhone van Joep Lennarts bracht hem naar de Maas. Grind in m’n buik. Kiezelverdriet. Of is het van de sterke koffie in truckerscafé Treurenburg? Tweede kopje. Dit is de negentiende dag dat vriend en fotojournalist Joep vermist is. Op vrijdag 25 februari is hij tussen 04.00 en 05.30 uur van Den Bosch naar de Maas gereden. Nooit meer omgekeerd. Een tollend hoofd. Cirkeldenken. Tot het eind: de rotonde bij Treurenburg. Op dat vroege tijdstip moet Joep de lampen in het café hebben zien branden. Vanaf 04.00 uur open. Altijd een vers bakkie troost. Ja, met melk en suiker. Joep dronk rooms. Maar calvinistisch in z’n nippen. Om over z’n...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op maandag 14 maart 2011 19:56
Beste vrienden, familie, collega’s en kennissen, Het is inmiddels al weer tweeënhalve week geleden dat ik het telefoontje kreeg dat papa’s auto bij de Hedelse brug gesignaleerd was. Een telefoontje dat mijn leven op z’n kop zou zetten. Het begin van tweeënhalve week wachten en zenuwen, ijsberen en peinzen, huilen en balen. Maar ook tweeënhalve week van mooie herinneringen, liefde en lachen. Een rollercoaster van emoties, een slechte B-film waar maar geen einde aan komt. En toch: life goes on. Hoe moeilijk dat ook is. Ik ben op mijn werk geweest – aan de goeie kant van de bar, dat wel – en ook de Bossche kroegen heb ik weer van binnen bekeken. Ik kom veel fijne mensen tegen, iedereen leeft mee. Ik verbaas me telkens weer over het aantal mensen dat papa kent. Zijn vermissing heeft een enorme impact. En elke blijk van medeleven maakt me sterker. Ik kan het gebruiken. Zonder de steun van vrienden en familie had ik nooit overeind kunnen blijven. Afgelopen week ben ik ook voor het eerst weer bij de brug wezen...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op zaterdag 12 maart 2011 17:33
De zestiende dag. Niet uitgeteld. Wel moe. En steeds stiller. In die woordeloosheid ligt het weten: Joep komt niet terug. Langzaam wijkt de ontzetting voor verweesheid. Holle, volle dagen. En steun uit alle windrichtingen. Een kleine greep: de Apple-man bij wie Joep rond 1990 z’n eerste Mac kocht, die zijn hand- en spandiensten aanbiedt; de christelijke bladmanager die bidt dat Joep gevonden wordt; de moeder van een langdurig vermiste – en alsnog gevonden – zoon uit Brabant die haar steun aanbiedt; de fotografen uit stad en land die Joep z’n beeldarchief willen helpen ordenen. Sommige berichten komen binnen via ‘Contact’ op deze blog – zie onderaan. Wie in de beslotenheid van zo’n rechtstreekse mail zijn of haar hart wil luchten: dat kan. De mails worden gewetensvol behandeld en – indien gewenst – meteen doorgespeeld aan de specifieke betrokkene[n]. Ook op het reguliere e-mailadres van Joep komen berichten binnen. Vermeldenswaard: een marketing- en communicatiemedewerker van Theater Instituut Nederland...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op donderdag 10 maart 2011 18:37
Lieve mensen, Gisteren heb ik de moed gevonden om, na een eerder bezoek op vrijdag 25 februari, opnieuw naar de onheilsplek bij Hedel te gaan. Tijdens de eerste liefdesdagen met Joep heb ik hem van een van mijn verre reizen een klein Azteken-fluitje uit Mexico cadeau gegeven. Hij noemde het gniffelend een ‘lokfluitje voor terreinfietsers’ (Joep is dol op fietsen). Dat fluitje vond ik deze week, door een zee van tranen, naast zijn bed terug. Het bracht mooie herinneringen aan ons boven. Ik ben gisteren met het fluitje en fluittonen op pad gegaan naar de Maas om mijn geliefde te vinden. Gevonden heb ik hem niet, maar ik heb wel gevoeld dat het daar, waar hij is, vredig is. Dat er rust is, dat het goed is zo. Ik heb van die plek aan het water een pril takje levensbloesem meegenomen en het naast het bloesemtakje gezet dat ik gekregen heb toen mijn zus onlangs overleed. Twee takken, beide eigenwijs en krachtig naast elkaar. Met wijd open armen ontving Joep mij in de zomer van 2009 in zijn leven. Dit voelde...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op dinsdag 8 maart 2011 22:22
Overpeinzing bij deze dag: Het leven lijkt een cryptogram. Slechts half ingevuld. We zijn onze potloodjes kwijt. Vanaf Joeps verdwijning op vrijdag 25 februari zoeken we verklaringen. Zo is een wankele toren van feiten, veronderstellingen en interpretaties ontstaan. Nadenken is de tegenaanval, als angst en wanhoop op je deur kloppen. Er klinkt veel gebonk. Denken heeft ook nadelen. Het put uit. Het gidst je met een boog om het gapende verdriet heen. En het geeft de schijn van zekerheid. Zo stoelt onze lezing over wat zich in hoofd en hart van Joep heeft afgespeeld op [sterke] vermoedens, maar niet op onwrikbare zekerheden. Onwetendheid maakt de dagen dof. Je blijft tangrammen met twijfels, zonder dat zich een vorm van zekerheid aftekent. Het Verhaal kennen we niet. Niet nu, waarschijnlijk nooit. De zelfopgelegde uitdaging: we willen het verhaal niet dichtdenken – hoe troostrijk dat ook is – maar op een kier houden. Zo’n opening is ook een liefdesblijk. Ze zegt: Joep, we weten het niet en willen dit mysterie...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op zondag 6 maart 2011 22:57
Even zakelijk en feitelijk. Het netwerk van Joep is groot. Bovendien is het wijdvertakt. Gelukkig maar. Het heeft het ons weinig moeite gekost om contact met reddingsbrigades te leggen. Afgelopen vrijdag heeft een ploeg van de Internationale Reddingshonden Groep [IRG] met drie speurhonden de oevers van de Maas onder en bij de Hedelse brug afgezocht. Dat heeft geen concrete resultaten opgeleverd. Wel zijn vier zogeheten ‘verwijzingen’ gevonden. Dat zijn reuksporen. Op grond hiervan hebben vier duikers van een andere reddingsbrigade uit Den Bosch deze locaties zaterdag met sonar nader onderzocht. Zij kunnen geen definitief uitsluitsel geven over de eerdergenoemde verwijzingen. De politie is van de onderzoeksresultaten op de hoogte gebracht.

De politie heeft het zoeken in en om de Maas vooralsnog beëindigd. Zij kan dit onderzoek pas heropenen als het zoekgebied valt te begrenzen tot maximaal 50 bij 50 meter. De verwijzingen zijn evenwel verspreid – drie enigszins geclusterd in een aangrenzende inham en een vage ‘verwijzing links van de brug. Vanochtend zijn opnieuw honden ingezet. Het heeft geen beslissende aanwijzing opgeleverd die voor de politie grond kan zijn om het onderzoek voort te zetten....
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op vrijdag 4 maart 2011 16:33
Vanaf gisteren lassen we enige rust in. Dat is ook nodig. Het geeft tijd voor dat waar we niet aan toekomen. Enerzijds gaat het om zaken van veelal praktische aard: afspraken schrappen, werk verzetten, kleren wassen. Maar ook: een korte wandeling maken, gesprekken voeren met vrienden, mails beantwoorden, overpeinzingen noteren. Anderzijds gaat het om de realiteit onder ogen durven te zien. Vanaf vrijdag 25 februari, de dag waarop Joep verdween, is er onderlinge steun. Dat lezen we. Dat horen we. We zijn elkaars stormharingen en scheerlijnen. Moet ook. Anders vallen we om van verdriet. Tegelijkertijd ervaren we dat het samenzijn verdooft. Als we dag en nacht tafel, koffie en tranen delen, voelen we de rauwe werkelijkheid minder. Joep zou zeggen: durf haar aan te kijken. In dat besef benaderen we stapje voor stapje het onzegbare. Ieder in z’n eigen tempo. Aarzelen mag. Teruglopen ook. Verdriet volgt geen vaste route. Vanzelfsprekend blijven we elkaar ook veel opzoeken. In Joeps huis, waar Mech en...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op donderdag 3 maart 2011 0:26
Tot nu toe hebben we summier bericht over de vermissing van Joep. Vanaf donderdag 3 maart zullen we die terughoudendheid enigszins laten varen. Joep heeft in de week voor zijn vermissing met veel mensen contact gehad. Vooral in Den Bosch, maar ook op het Cement Festival in Maastricht. Van die laatste dagen is een tijdslijn opgesteld, waaruit goed valt te destilleren waar hij was en met wie hij sprak. De vraag die alle schriftelijke en mondelinge contacten domineert, is:hoe – en wanneer – heeft Joep tot zijn laatste vermoede stap kunnen komen? Was het weloverwogen of was het in een impuls? In alle oprechtheid: wij weten het niet. Of beter gezegd: ondanks de zorgen die Joep heeft, conflicteren zijn karakter en liefde voor Daniël, Mech, familie, Mieke en vrienden met de veronderstelde zelfdoding. Er zijn tal van hypotheses.Een misdrijf wordt vrijwel uitgesloten.Welke theorieën en reconstructies kloppen en welke niet, doet feitelijk niet terzake. Wat telt, is dat deze onzekerheid eindigt. Eerder is op deze...
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op dinsdag 1 maart 2011 20:24
Vandaag zijn er geen nieuwe feiten te melden.
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op maandag 28 februari 2011 22:05
De derde zoekactie die maandag door de politie is uitgevoerd heeft niet tot resultaat geleid. Naar aanleiding van het zogeheten sonar-onderzoek van zondag en de inzet van expert-honden, heeft de politie een aantal plaatsen nader onderzocht. Op het eind van maandagmiddag heeft een woordvoerder laten weten dat de onderzoeksmogelijkheden voor de politie voor dit moment uitgeput zijn.

De komende dagen wordt de omgeving in de gaten gehouden. Familie en vrienden wachten nieuwe concrete aanwijzingen af en spreken hun waardering uit voor de intensieve inzet en persoonlijke betrokkenheid van het politieteam tot nu toe.

De reacties via twitter en de website zijn hartverwarmend en vormen een grote steun voor familie en vrienden.
Door Daniël, Mech, Familie en/of Vrienden op zondag 27 februari 2011 17:19


Sinds vrijdag 25 februari wordt fotograaf Joep Lennarts [53] uit Den Bosch vermist. Die dag is hij ’s ochtends tussen 04.00 en 08.00 uur vanaf zijn huisadres vertrokken. Rond 08.30 uur hebben voorbijgangers zijn auto zien staan op het fietspad bij de Hedelse brug nabij Café Treurenburg.  Sindsdien ontbreekt elk spoor van Joep. Wie informatie heeft over Joep z’n mogelijke verblijfplaats of hem na vrijdag 25 februari 04.00 uur heeft gezien, wordt dringend verzocht contact op te nemen met de politie: 0900 – 8844.

Donderdagmiddag 24 februari heeft Joep op zijn kantoor in de Bossche binnenstad gewerkt. Met zijn zoon Daniël heeft Joep thuis gegeten. Van 19.00 tot 21.15 uur was Joep in de Verkadefabriek in Den Bosch voor een vergadering. Na afloop is hij op de fiets naar huis gegaan. Daniël heeft hem om 01.00 uur slapend in bed gezien. Tot 04.00 uur heeft Daniël zijn vader niet uit huis horen vertrekken. Joep is met zwarte bril vertrokken zonder contactlenzen, geld, paspoort of medicijnen. Evenmin...